مرحله دوم عملیات گردان در کربلای۱ (آزادسازی ارتفاعات قلاویزان)
هرچند شهر مهران و مناطق پیرامون آن در مراحل مختلف عملیات کربلای۱ آزاد شد ولی با توجه به استقرار دشمن در ارتفاعات قلاویزان و تسلط و اشراف آنها بر روی منطقه، برای حفظ دستاوردهای عملیات لازم بود تا آن ارتفاعات نیز تصرف شود. ازاینرو یگانهای مختلف به انجام عملیات بر روی این ارتفاعات پرداختند که به دلیل مقاومت دشمن، پیشروی چندانی میسر نشد.
در تاریخ ۱۳/۴/۶۵، ماموریت آزادسازی باقیماندهی ارتفاعات قلاویزان بهویژه قله ۲۲۳ که مرتفعترین نقطه آن است، به لشکر سیدالشهدا واگذار شد. و در پی آن در روز ۱۴/۴/۶۵ کار شناسایی منطقه زیر آتش شدید دشمن آغاز شد. در همین روز مسئولین گردان نیز برای توجیه و شناسایی به منطقه اعزام شدند. هرچند که شدت آتش دشمن، تحقق این امر را با دشواری همراه کرده بود.
در تاریخ ۱۵/۴/۶۵، حدود ساعت ۵ بعدازظهر انتقال نیروهای گردان از اردوگاه عشق حسین بهطرف قلاویزان شروع شد. ولی بهمحض ورود ستون گردان به منطقهی مهران خودروهای حامل نیروها زیر آتش دشمن قرار گرفت. در پی این آتش باری، فرماندهان بهناچار نیروها را از خودروها پیاده کرده و در کانالهای موجود در منطقهی آزادشده در مرحلهی اول عملیات کربلای یک پناه دادند. این آتش باری که تا ساعت ۹ شب ادامه داشت، موجب شهادت ۲ تن و مجروحیت ۱۷ تن از نیروهای گردان شد. ازاینرو فرمانده گردان دستور تخلیهی محل را صادر کرد و نیروهای گردان به اردوگاه عشق حسین بازگشتند.
در عصر روز ۱۶/۴/۶۵، کادر گروهانها برای شناسایی منطقه به خط مقدم اعزام شدند. و در غروب همان روز دسته ادوات گردان که از غنائم مرحلهی اول تجهیز شده بود، در خط مقدم مستقر و قبضههای آرپیجی ۱۱ را روی سنگرهای دوشکای عراق تنظیم کردند.
در طرح عملیات گردان، گروهان نصر سمت چپ جاده در قلاویزان و دسته ویژه همزمان در راست جاده عملیات کرده و گروهانهای فتح و فجر در ادامه وارد میشدند.
در حوالی ۸ شب انتقال مجدد نیروها از اردوگاه عشق حسین بهسوی منطقهی عملیات با استفاده از چند دستگاه کامیون آغاز شد. البته به سبب تاریکی هوا، شناسایی معابر وصولی با دشواری مواجه بود. تا آنکه با تلاش زیاد راه دسترسیای مشخص شده و نیروهای گردان بهسوی قلاویزان حرکت کردند. قرار بود بخشی از گردان شامل نیروهای گروهان نصر، فتح و بخشی از دسته ویژه بهسوی خط مقدم حرکت کنند و بخش دیگر در محل قرارگاه قبلی دشمن که سنگر زیرزمینی مستحکمی بود و در سه کیلومتری خط مقدم قرار داشت، مستقر شوند.
در طول مسیر کامیونها به دلیل تاریکی به آهستگی حرکت میکردند و پس از رسیدن به اولین تپه از ارتفاعات قلاویزان، یکی از کامیونها از مسیر منحرف شده و به روی مینهای ضدنفر رفت که با انفجار چند مین لاستیک کامیون ترکید. در پی آن راننده کامیون دوم تعادل کامیون را از دست داد و واژگون شد. در این حادثه تعدادی از نیروهای دسته ویژه آسیب جزئی دیدند و برادر اجاقی بدون آنکه کسی بداند در زیر کامیون به شهادت رسید. پسازاین نیروهای گردان از کامیونها پیاده شدند. نیروهای گروهان نصر و گروهان فتح و یک گروه از نیروهای دسته ویژه بلافاصله بهطرف خط اول حرکت کرده و نیروهای گروهان فجر هم به همراه تعدادی از نیروهای دسته ویژه و تدارکات بعد از حدود ۲۰ دقیقه راهپیمایی به محل سابق قرارگاه دشمن رفتند. در آنجا حاج علی فضلی برای آنها سخنرانی کرد.
در ساعت ۵ بامداد ۱۷/۴/۶۵، عملیات آغاز شد. دسته ویژه و گروهان نصر از چپ و راست جاده با درگیری شدید پیشروی کردند. به دلیل شدت زیاد آتش دشمن تقریباً کار گره خورده بود که دو دسته از نیروهای گروهان نصر بهناچار از جناحین دشمن حمله کردند. سنگر دوشکای دشمن نیز با استفاده از آرپیچی ۱۱ که از روز قبل توسط دسته ادوات نشانهگیری شده بود، منهدم گردید. در ساعت ۶ صبح گروهان فتح و فجر برای ادامه عملیات وارد درگیری شدند. گروهان فتح برای آزادسازی قلهی ۲۲۳ حرکت کرد و در حدود ساعت ۹ صبح مشخص شد که این قله تصرف و پاکسازی شده است. گروهان فجر نیز مشغول پاکسازی یکایک تپههای موجود تا دشت بدره گردید که تا ظهر آن روز ادامه داشت.
در حوالی ساعت ۱ بعدازظهر دشمن پاتک سنگینی را برای بازپسگیری ارتفاعات همراه با آتش باری سنگین توپخانه و آتش پشتیبانی هلیکوپترها آغاز کرد که با سرازیر شدن نیروهای گردان به داخل شیارها و پاکسازی نیروهای نفوذی پاتک دشمن ناکام ماند. تا ساعت ۷ بعدازظهر چندین بار دشمن اقدام به پاتکهای نقطهای و سراسری کرد که با مقاومت رزمندگان گردان مواجه شده و با دادن تلفات زیاد مجبور به عقبنشینی شد.
پس از پایان عملیات که منجر به آزادسازی کامل ارتفاعات قلاویزان و پاکسازی منطقه شد، نیروهای گردان المهدی زیر آتش شدید برای جایگزینی با نیروهای گردان و پدافند به منطقه اعزام شدند. با ورود گردان المهدی، نیروهای گردان علیاکبر بهتدریج ارتفاعات قلاویزان را تخلیه کردند. دشمن که ظاهراً متوجه این جابهجایی شده بود، با استفاده از هلیکوپترهای تهاجمی ضمن تعرض به خط اول و عبور از آن، عقبه نیروها را مورد اصابت راکتهای خود قرارداد.
ساعت ۸ شب گردان به قرارگاه پشت خط منتقل شده و ماموریت گردان به پایان رسید و ازآنجا کل نیروهای مستقر در خط به اردوگاه عشق حسین منتقل شدند.
در تاریخ ۱۸/۴/۶۵، نیروهای گردان پس از یک عملیات موفقیتآمیز از اردوگاه عشق حسین به قلاجه بازگشته و تا ۳ روز پسازآن نیز در آنجا مستقر بودند. تا آنکه در تاریخ ۲۱/۴/۶۵، تمامی نیروهای گردان به مرخصی رفتند.
در جریان مراحل مختلف عملیات کربلای۱، حدود ۳۰ تن از رزمندگان گردان به شهادت رسیده و دهها تن نیز مجروح شدند. ازاینرو در ایام مرخصی طبق برنامهای که از سوی مسئولین گردان در نظر گرفته شده بود، تعدادی از رزمندگان به دیدار خانوادهی شهدا و عیادت مجروحین رفتند. مرخصی نیروهای گردان تا ۱۴/۵/۶۵ به طول انجامید.
