این مصاحبه به همت جانباز علیرضا نوروزی انجام شده است. ۱ – قبل از حضور در جبهه به چه کاری مشغول بوده اید؟  دانش آموز

خاطره جانباز علیرضا نوروزی   بعد از آنکه در مرحله تکمیلی عملیات کربلای 5 مجروح و به بیمارستان رازی اهواز منتقل شدم، تحت عمل جراحی

خاطره جانباز علیرضا نوروزی   وقتی روبروی پادگان دوکوهه مسقر بودیم؛ یکروز با برادرِ عزیزم حاج غلامرضا خرّمجاه مسابقه کوهنوردی گذاشتیم، به این شکل که؛

خاطره جانباز علیرضا نوروزی   داشتیم برای مرحله تکمیلی عملیات کربلای 5 آماده می‌شدیم. با حاج آقا ملکوتی؛ روحانیِ عزیزِ گردان، همراه بودم که حاج

خاطره جانباز علیرضا نوروزی   یکروز بعد از ناهار میوه دادند و سهم من ۲ پرتقال تامسسون (که آن زمان میگفتند “واشنگتُنی”) و 1 نارنگی

مصاحبه مجازی با استاد جانباز علیرضا نوروزی   با اهداءِ سلام خدمت دلاورمردانِ لحظه‌های سختِ مرد آزمای   ۱- قبل از حضور در جبهه به

شهید علی قربانی به روایتِ مرحوم علی نیاکان:   علی در شجاعت، سرآمد بود. او یک دلاور و جنگجوی واقعی بود. یکبار که او سر

شهید علی قربانی به روایتِ مهدی قربانی (برادرزادۀ شهید)   هروقت از مادربزرگ دربارۀ عمو می‌پرسیدیم، به درِ بسته می‌خوردیم! هر بار گریه‌اش می‌گرفت… داغ

به روایت همسر برادر شهید علی قربانی   سال 1365 بود که پسرم به دنیا آمد. وقتی علی آقا از جبهه آمد، نوزاد را که

شهید علی قربانی به روایت برادر و پدر شهید   برادر شهید: قلب علی مملو از شور کمک به دیگران بود؛ فرقی هم نمی کرد

شهید علی قربانی به روایتِ مرحوم علی نیاکان :   عملیات کربلای 1، دو مرحله بود. گروهانی که علی قربانی در آن بود، مرحله اول

شهید علی قربانی به روایتِ پدر شهید   برایمان خبر آوردند که علی مجروح شده. نفهمیدیم چطور خودمان را رساندیم به اهواز. در بیمارستان تختی

شهید علی قربانی به روایتِ خواهر شهید   منزل پدری مان، سر نبش بود و دو بر. یک درب خانه به حیاط می خورد و

شهید علی قربانی به روایت برادر شهید   علی دانش آموز دوره راهنمایی بود که جنگ شد. جنگ که شروع شد، رگ غیرت علی هم

شهید علی قربانی به روایت مهدی قربانی (برادرزادۀ شهید)   چهارپنج ماهه بودم که عمویم شهید شد. درست و حسابی ندیدم و درکش نکردم، اما